پلاستیک محلول در آب، فیلم های PVA و پلیمرها: راهنمای کامل فنی

پلاستیکی که در آب حل می شود: در واقع چیست؟

بیشتر پلاستیک ها دقیقاً با مقاومت آنها در برابر آب تعریف می شوند - پلی اتیلن، پلی پروپیلن و PET برای چندین دهه در محیط های آبی بدون تخریب معنی دار باقی می مانند. پلاستیک های محلول در آب استثنا مهندسی شده هستند: دسته باریکی از پلیمرها که معماری مولکولی آنها به مولکول های آب اجازه می دهد تا به ماتریس پلیمر نفوذ کنند، پیوند بین مولکولی را مختل کنند و در نهایت مواد را به محلول در سطح مولکولی پراکنده کنند.

تمایز بین محلول در آب و قابل تجزیه در آب مهم است. مواد قابل تجزیه در آب (از جمله بسیاری از پلاستیک های زیست تخریب پذیر) طی هفته ها یا ماه ها در حضور رطوبت، میکروب ها و گرما به قطعات کوچکتر تجزیه می شوند. پلیمرهای محلول در آب در عرض چند دقیقه تا چند ساعت به زنجیره های مولکولی در آب حل می شوند - بدون تکه تکه شدن، بدون میکروپلاستیک، فقط مولکول های پلیمری در محلول. اینکه آیا آن زنجیره های حل شده متعاقباً تجزیه بیولوژیکی می شوند یا خیر، بستگی به شیمی پلیمر و محیط میکروبی دریافت کننده محلول دارد.

از بین تمام پلیمرهای شناخته شده، تنها تعداد انگشت شماری به حلالیت واقعی و سریع آب همراه با ویژگی های تشکیل فیلم، مکانیکی و پردازشی مورد نیاز برای کاربردهای تجاری دست می یابند. پلی وینیل الکل (PVA یا PVOH) تا حد زیادی از نظر تجاری مهم ترین است، که بخش عمده ای از تولید فیلم ها و بسته بندی های محلول در آب جهانی را به خود اختصاص می دهد. سایر موارد عبارتند از پلی اتیلن اکسید (PEO)، کربوکسی متیل سلولز (CMC)، هیدروکسی پروپیل متیل سلولز (HPMC) و پلی آکریلات سدیم - که هر کدام دارای جایگاه های کاربردی خاصی هستند.

حلالیت پلی وینیل الکل در آب: شیمی پشت آن

پلی وینیل الکل نه با پلیمریزاسیون مستقیم وینیل الکل (که به عنوان یک مونومر پایدار وجود ندارد) بلکه با هیدرولیز پلی وینیل استات (PVAc) تولید می شود. هنگامی که گروه های استات در ستون فقرات PVAc با گروه های هیدروکسیل (-OH) از طریق صابون سازی جایگزین می شوند، نتیجه PVA است. درجه ای که این جایگزینی انجام می شود را می گویند درجه هیدرولیز و این تنها مهمترین پارامتر کنترل کننده رفتار حلالیت PVA در آب است.

درجه هیدرولیز و تأثیر آن بر انحلال

گریدهای PVA از نظر تجاری به دو دسته کلی بر اساس سطح هیدرولیز طبقه بندی می شوند:

• PVA نیمه هیدرولیز شده (هیدرولیز 90-86 درصد): بخش قابل توجهی از گروه های استات را در کنار گروه های هیدروکسیل حفظ می کند. گروه‌های استات شبکه پیوند هیدروژنی بین گروه‌های هیدروکسیل و مولکول‌های آب را مختل می‌کنند و پلیمر را راحت‌تر حل می‌کنند. آب سرد یا با دمای اتاق (10 تا 30 درجه سانتیگراد) . گریدهای نیمه هیدرولیز شده در اکثر برنامه های کاربردی فیلم محلول در آب سرد استفاده می شود - غلاف های لباسشویی، پاکت های شوینده یکبار مصرف و بسته بندی های شیمیایی کشاورزی که وقتی کاربر دمای آب را کنترل نمی کند باید به سرعت حل شود.
• PVA کاملاً هیدرولیز شده (98-99.8٪ هیدرولیز): تقریباً تمام گروه های استات به هیدروکسیل تبدیل شده اند. شبکه پیوند هیدروژنی متراکم و منظم بین گروه‌های -OH مجاور و مولکول‌های آب اطراف در واقع آنقدر قوی است که حوزه‌های کریستالی را در پلیمر ایجاد می‌کند که در برابر نفوذ آب در دماهای پایین مقاومت می‌کند. PVA کاملاً هیدرولیز شده نیاز دارد آب گرم (بالای 80 درجه سانتیگراد) برای حل شدن، زیرا انرژی حرارتی برای جدا کردن این نواحی کریستالی و اجازه ورود آب مورد نیاز است. پس از حل شدن، محلول‌های PVA ​​کاملاً هیدرولیز شده، استحکام فیلم، مقاومت شیمیایی و خواص بازدارندگی بالاتری را در مقایسه با گریدهای نیمه هیدرولیز شده ارائه می‌دهند.

وزن مولکولی و ویسکوزیته

دومین پارامتر اصلی وزن مولکولی است که معمولاً با ویسکوزیته یک محلول آبی 4٪ PVA در دمای 20 درجه سانتیگراد مشخص می شود. درجات ویسکوزیته PVA تجاری از تقریباً 3-4 mPa·s (وزن مولکولی کم، حل شدن سریع، استحکام فیلم کمتر) تا 55-65 mPa·s (وزن مولکولی بالا، انحلال آهسته تر، استحکام کششی و پارگی بالاتر) متغیر است. الف محلول آبی 4% PVA با ویسکوزیته متوسط (20-30 mPa·s) متداول ترین درجه مشخص شده برای کاربردهای کلی ریخته گری و پوشش فیلم است - ویسکوزیته پردازش را با خواص مکانیکی فیلم قابل قبول متعادل می کند.

در شرایط انحلال عملی، یک فیلم 25 میکرونی PVA ​​ساخته شده از رزین نیمه هیدرولیز شده با ویسکوزیته متوسط، معمولاً طی 30 تا 60 ثانیه پس از تماس با آب در دمای 20 درجه سانتیگراد شروع به از دست دادن یکپارچگی می کند و در عرض 2 تا 5 دقیقه کاملاً پراکنده می شود. در دمای 40 درجه سانتیگراد، همان فیلم در کمتر از 60 ثانیه حل می شود. این پارامترها را می توان با تغییر ضخامت فیلم، محتوای نرم کننده و چگالی اتصال متقابل در طول تولید فیلم تنظیم کرد.

نقش کراس لینکینگ

گروه های هیدروکسیل PVA واکنش پذیر هستند و می توانند با استفاده از عواملی مانند گلوتارآلدئید، اسید بوریک یا گلیوکسال به هم متصل شوند. اتصال عرضی پیوندهای کووالانسی بین زنجیره های پلیمری مجاور ایجاد می کند که در برابر انحلال مقاومت می کنند - به طور متناقضی، اتصال عرضی کنترل شده برای کاهش سرعت یا جلوگیری از انحلال PVA زمانی که خواص مانع مهمتر از حلالیت در آب است. PVA با اتصال متقابل شدید به عنوان یک هیدروژل متورم در آب به جای یک فیلم محلول در آب رفتار می کند. بیشتر فیلم‌های PVA ​​محلول در آب که در کاربردهای بسته‌بندی استفاده می‌شوند، برای حفظ سرعت انحلال، به صورت حداقلی یا بدون اتصال متقابل هستند.

پلیمرهای مصنوعی محلول در آب فراتر از PVA

PVA بر بازار فیلم‌های محلول در آب تسلط دارد، اما چندین پلیمر مصنوعی دیگر از طریق مکانیسم‌های مولکولی مختلف به حلالیت در آب دست می‌یابند و جایگاه‌های کاربردی متفاوتی را ارائه می‌کنند.

پلی اتیلن اکسید (PEO)

پلی اتیلن اکسید - همچنین پلی اتیلن گلیکول (PEG) در وزن های مولکولی پایین تر نیز نامیده می شود - در محدوده وزن مولکولی بسیار وسیع، از چند صد تا چند میلیون گرم در مول، کاملاً محلول در آب است. اتم های اکسیژن اتر در امتداد ستون فقرات پیوند هیدروژنی با آب تشکیل می دهند و هندسه ستون فقرات انعطاف پذیر از بسته شدن کریستالی که مانع انحلال می شود جلوگیری می کند. PEO با وزن مولکولی بالا (بالاتر از 100000 گرم در مول) محلول‌های آبی چسبناکی را تشکیل می‌دهد که در پوشش‌های قرص‌های دارویی، ماتریس‌های تحویل دارو با رهش کنترل‌شده و به‌عنوان یک عامل کاهنده کشش در سیستم‌های آب آتش نشانی استفاده می‌شوند. PEG با وزن مولکولی کم یک ماده کمکی دارویی و مرطوب کننده آرایشی و بهداشتی در همه جا است. فیلم های PEO معمولا نرم تر و قابل گسترش تر از فیلم های PVA ​​در ضخامت معادل هستند.

پلی وینیل پیرولیدون (PVP)

PVP در تمام دماها و در بسیاری از حلال های آلی قطبی محلول در آب است، به دلیل وجود گروه لاکتام بسیار قطبی در هر واحد تکرار. به عنوان یک پلیمر مصنوعی محلول در آب با ساختار آمورف طبقه بندی می شود که بدون محدودیت دما به راحتی حل می شود. درجات تجاری مقادیر K (شاخص‌های وزن مولکولی مرتبط با ویسکوزیته) از K-15 تا K-90 را پوشش می‌دهند. PVP کاربرد عمده ای در بایندرهای دارویی، فرمولاسیون چسب، محصولات تثبیت کننده مو، و به عنوان پخش کننده و تثبیت کننده در پوشش های آبی پیدا می کند. خواص تشکیل فیلم آن ضعیف تر از PVA است و رطوبت سنجی است - فیلم های PVP رطوبت اتمسفر را جذب کرده و نرم می شوند که استفاده از آن را در فیلم های بسته بندی مستقل محدود می کند اما آن را به عنوان یک افزودنی محلول در آب در فیلم های کامپوزیت ارزشمند می کند.

پلی اکریلات سدیم و پلی اکریلیک اسید

پلی اکریلیک اسید (PAA) و نمک سدیم آن (سدیم پلی آکریلات) پلیمرهای آنیونی محلول در آب با چگالی بالا از گروه های کربوکسیلات هستند. پلی آکریلات سدیم پلیمر سوپرجاذب مورد استفاده در پوشک و محصولات بهداشتی است - حل نمی شود بلکه متورم می شود تا صدها برابر وزن خود آب را از طریق فشار اسمزی جذب کند. فرم های نیمه خنثی شده و با وزن مولکولی پایین واقعاً محلول در آب هستند و به عنوان بازدارنده رسوب در تصفیه آب، پخش کننده در فرمولاسیون مواد شوینده و غلیظ کننده در محصولات مراقبت شخصی استفاده می شوند. حلالیت به pH حساس است: PAA کاملاً پروتونه شده (PH پایین) حلالیت را کاهش می دهد، در حالی که شکل نمک سدیم آزادانه در محدوده وسیعی از pH قابل حل است.

پولولان

پولولان occupies a transitional position between synthetic and biobased water-soluble polymers. Produced by the fungus Aureobasidium pullulans از مواد اولیه نشاسته، یک پلی ساکارید خطی است که به آسانی در آب سرد حل می شود و لایه های شفاف، بی بو و خوراکی را تشکیل می دهد. فیلم های پولولان دارای خواص ممانعت کننده اکسیژن عالی هستند - قابل مقایسه با PVA در شرایط خشک - و کاملاً زیست تخریب پذیر هستند. آنها در تحویل دارویی نواری خوراکی، بسته بندی مواد غذایی خوراکی و ماسک های ورقه ای آرایشی استفاده می شوند. با توسعه زنجیره‌های تامین مواد مبتنی بر زیست و کاهش هزینه‌ها، پولولان به طور فزاینده‌ای به عنوان یک جایگزین طبیعی برای پلیمرهای مصنوعی محلول در آب در کاربردهای برتر معرفی می‌شود.

فیلم های محلول در آب : ساخت، خواص و کاربردها

فیلم های محلول در آب - عمدتاً مبتنی بر PVA - توسط دو فرآیند اصلی تولید می شوند: ریخته گری محلول و اکستروژن فیلم دمیده . هر کدام فیلم هایی با مشخصات ویژگی های مختلف تولید می کنند که برای استفاده نهایی متفاوت مناسب است.

Solution Casting در مقابل اکستروژن فیلم Blown

در ریخته گری محلول، PVA در آب در دمای 80 تا 90 درجه سانتی گراد حل می شود تا یک محلول چسبناک (معمولاً 15 تا 20 درصد جامدات) تشکیل شود، نرم کننده هایی مانند گلیسرول یا سوربیتول برای بهبود انعطاف پذیری اضافه می شود، و محلول روی یک تسمه یا درام فولاد ضد زنگ گرم شده پخش می شود که در آن تبخیر کنترل شده یک فیلم یکنواخت ایجاد می کند. فیلم های ریخته گری با شفافیت نوری عالی، تحمل ضخامت محکم (1-2 میکرون) و صافی سطح بالا مشخص می شوند - ویژگی هایی که برای شفافیت بسته بندی و عملکرد آب بندی حرارتی کیسه بسیار مهم است. این فرآیند کندتر و انرژی برتر از اکستروژن است.

اکستروژن فیلم دمشی PVA ​​از گریدهای PVA ​​قابل پردازش مذاب با فرمولاسیون ویژه با نرم کننده از پیش ترکیب شده به گلوله استفاده می کند که از طریق یک خط فیلم دمیده معمولی در دمای 160 تا 190 درجه سانتیگراد پردازش می شود. فیلم‌های دمنده شفافیت نوری کمتری نسبت به فیلم‌های ریخته‌گری دارند و ضخامت کمی متغیرتر در سراسر وب دارند، اما نرخ‌های تولید بالاتر و هزینه‌های سرمایه در هر واحد خروجی کمتر است. فیلم‌های PVA ​​دمنده در کیسه‌های لباس‌شویی، پشتی گلدوزی و کاربردهایی که شفافیت نوری به سرعت انحلال و هزینه در درجه دوم اهمیت است، استفاده می‌شوند.

خواص کلیدی مکانیکی و سد

فیلم های تجاری PVA محلول در آب (25 میکرون، تا حدی هیدرولیز شده، ریخته گری) معمولاً نشان می دهند:

• استحکام کششی: 35-55 مگاپاسکال (جهت ماشین)، ایجاد استحکام شبکه کافی برای خطوط پر کردن کیسه با سرعت بالا
• ازدیاد طول در هنگام شکست: 200-300٪، به فیلم اجازه می دهد تا بدون پارگی بر روی ابزارهای فرم پر کردن و مهر و موم کشیده شود.
• نرخ انتقال اکسیژن (OTR): <1cm³/m²/day در رطوبت نسبی 0% - یکی از بهترین موانع اکسیژن در میان فیلم های ترموپلاستیک، قابل مقایسه با EVOH. این مانع در رطوبت بالا فرو می ریزد زیرا فیلم آبدوست رطوبت را جذب کرده و متورم می شود.
• مقاومت در برابر گریس و روغن: عالی - قطبیت PVA هیدروکربن های غیر قطبی را دفع می کند و آن را برای بسته بندی محصولات حاوی روغن بدون تخریب فیلم قبل از انحلال در آب موثر می کند.
• محدوده آب بندی حرارتی: 150 تا 200 درجه سانتی گراد در فشار 0.2 تا 0.5 مگاپاسکال و زمان ماند 0.5 تا 1.0 ثانیه برای اکثر گریدهای تجاری در سیلرهای ضربه ای استاندارد یا حرارت ثابت

حوزه های کاربردی عمده

محصولات شوینده و پاک کننده با دوز واحد نشان دهنده بزرگترین برنامه حجمی در سطح جهان است. غلاف های لباسشویی، قرص های ماشین ظرفشویی و کپسول های پاک کننده حمام از کیسه های فیلم PVA استفاده می کنند که حاوی دوز مایع یا پودر از قبل اندازه گیری شده است. مصرف کننده کل کیسه را در ماشین لباسشویی یا ماشین ظرفشویی قرار می دهد بدون اینکه مواد شیمیایی متمرکز داخل آن را کنترل کند - کاهش خطاهای دوز، به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی و از بین بردن ریختن مایعات. میزان تولید جهانی غلاف لباسشویی با دوز واحد فراتر رفت 40 میلیارد غلاف در سال در اوایل دهه 2020، اکثریت قریب به اتفاق در فیلم PVA بسته بندی شدند.

بسته بندی محصولات کشاورزی یک برنامه کاربردی با ارزش بالا است که در آن ساشه های فیلم محلول در آب به کارگران مزرعه اجازه می دهد تا سموم یا علف کش از قبل اندازه گیری شده را مستقیماً به آب مخزن اسپری کنند بدون اینکه ظروف در بسته را باز کنند - به طور چشمگیری در معرض پوست و استنشاق مواد فعال غلیظ کاهش می یابد. فیلم با ورود کیسه به آب حل می شود و محتویات آن به طور یکنواخت آزاد می شود. این کاربرد به PVA نیمه هیدرولیز شده محلول در آب سرد نیاز دارد زیرا تجهیزات سمپاشی کشاورزی ممکن است از آب با دمای محیط در شرایط مزرعه استفاده کنند.

کاربردهای گلدوزی و نساجی از فیلم های PVA محلول در آب و منسوجات غیر بافته به عنوان بسترهای پایدار کننده موقت برای گلدوزی ماشینی روی پارچه های کشسان، توری و گلدوزی های مستقل استفاده کنید. این فیلم پارچه را نگه می دارد یا به عنوان تنها بستر در طول دوخت عمل می کند، سپس در آب حل می شود تا فقط ساختار نخ گلدوزی باقی بماند. این امر نیاز به برداشتن یک تثبیت کننده فیزیکی را که در غیر این صورت گلدوزی تکمیل شده را مخدوش می کند، از بین می برد. گریدهای محلول در آب گرم معمولاً برای جلوگیری از انحلال زودرس ناشی از تعریق یا رطوبت محیط در طول فرآیند گلدوزی استفاده می شود.

کیسه های لباسشویی بیمارستانی یک کاربرد حیاتی برای ایمنی هستند: ملحفه‌های آلوده از بخش‌های جداسازی در کیسه‌های PVA که مستقیماً در ماشین‌های لباسشویی قرار می‌گیرند و بدون دست زدن توسط کارکنان لباس‌شویی قرار می‌گیرند، مهر و موم می‌شوند. کیسه در چرخه شستشو حل می شود و محتویات آن در معرض مواد شوینده و آب داغ قرار می گیرد. این از آلودگی متقاطع جلوگیری می کند و خطر صدمات ناشی از دسته بندی دستی کتانی را کاهش می دهد - یک خطر مستند در عملیات خشکشویی مراقبت های بهداشتی.

کاربردهای ساختمانی و بتن از فیلم PVA به عنوان عامل رهاسازی برای قالب بتن، به عنوان بسته بندی برای افزودنی های ملات خشک و به عنوان تقویت کننده الیاف در مواد کامپوزیت سیمانی استفاده کنید. در تقویت الیاف، الیاف کوتاه PVA (نه لایه‌ها) در سراسر مخلوط سیمان پراکنده می‌شوند و از طریق در هم‌بستگی مکانیکی به ماتریس سیمان می‌چسبند و به طور قابل‌توجهی مقاومت ترک و شکل‌پذیری پس از ترک را در عناصر بتن و ملات افزایش می‌دهند.

سرنوشت محیطی: پس از انحلال PVA چه اتفاقی می افتد

اعتبار زیست محیطی فیلم PVA محلول در آب اغلب در مواد بازاریابی ذکر شده است، اما سزاوار بررسی دقیق است. انحلال در آب و ایمنی محیطی مترادف نیستند.

PVA است به راحتی زیست تخریب می شود توسط گروه خاصی از خاک و باکتری های آبزی که آنزیم های تجزیه کننده PVA (PVA اکسیداز و β-دیکتون هیدرولاز) تولید می کنند. این موجودات به طور گسترده در لجن فعال در تصفیه خانه های فاضلاب، در خاک های کشاورزی و در رسوبات آبزی پراکنده هستند. در شرایط آزمایشگاهی و در تصفیه فاضلاب شهری با بهره برداری مناسب، PVA به آب و دی اکسید کربن تجزیه می شود. حذف نیاز بیولوژیکی اکسیژن (BOD) بیش از 80٪ بیش از 28 روز این به طور قابل‌توجهی بهتر از اکثر پلاستیک‌های معمولی است که در شرایط مشابه تجزیه زیستی نزدیک به صفر را نشان می‌دهند.

با این حال، سرعت تجزیه زیستی به شدت به محیط بستگی دارد. در محیط‌های با آب سرد، کم اکسیژن یا فعالیت میکروبی کم - از جمله برخی از آبراه‌های طبیعی و سیستم‌های سپتیک ضعیف - PVA می‌تواند به صورت محلول برای مدت‌های طولانی قبل از ایجاد جوامع میکروبی لازم باقی بماند. PVA محلول در آب یک میکروپلاستیک نیست (هیچ شکل ذره ای ندارد)، اما پلیمر محلول در آبراهه های دریافت کننده بدون تصفیه بیولوژیکی کافی معادل کانی سازی کامل نیست.

دقیق ترین توصیف این است: فیلم محلول در آب PVA ضایعات پلاستیکی جامد و تکه تکه شدن میکروپلاستیک مرتبط با بسته بندی معمولی را از بین می برد. ، و از طریق تصفیه فاضلاب استاندارد به طور موثر تجزیه می شود. این بی‌نهایت در همه محیط‌ها بی‌ضرر نیست و نباید به روش‌هایی دور ریخته شود که تصفیه فاضلاب شهری را دور بزند (به عنوان مثال، حل شدن در سینکی که به یک سیستم سپتیک تصفیه نشده و سپس مستقیماً در آب‌های زیرزمینی تخلیه می‌شود).

الزامات ذخیره سازی، جابجایی و پردازش فیلم های محلول در آب

همان خاصیتی که فیلم‌های محلول در آب را از نظر تجاری ارزشمند می‌سازد - حساسیت به آب - الزامات نگهداری و جابجایی را ایجاد می‌کند که به طور عمده با فیلم‌های پلاستیکی معمولی متفاوت است. عدم رعایت این الزامات شایع ترین علت مشکلات عملکرد فیلم در عملیات صنعتی و بسته بندی است.

• کنترل رطوبت: فیلم PVA رطوبت هوای محیط را جذب می کند. در رطوبت نسبی بالاتر از 60-65٪، خواص مکانیکی فیلم به طور قابل اندازه گیری تغییر می کند - مقاومت کششی کاهش می یابد و ازدیاد طول افزایش می یابد زیرا آب جذب شده به عنوان یک نرم کننده اضافی عمل می کند. اتاق های انبار و مناطق تولید باید در آن نگهداری شود رطوبت نسبی 40-55٪ و 15-25 درجه سانتیگراد . رول‌های فیلم باید بلافاصله قبل از استفاده در بسته‌بندی‌های ضد رطوبت در بسته (معمولاً کیسه‌های فویل با روکش PE) نگهداری شوند.
• پیشگیری از تماس با مایع: حتی تماس کوتاه با قطرات آب، تراکم یا مایع پاشیده شده باعث انحلال موضعی می شود و لکه ها یا سوراخ های نازکی در شبکه فیلم ایجاد می کند. اپراتورهایی که با فیلم PVA کار می کنند باید از خیس شدن دست ها یا سطوح اجتناب کنند و تجهیزات باید پس از تمیز کردن قبل از شروع مجدد تولید کاملاً خشک شوند.
• پارامترهای آب بندی حرارتی: فیلم PVA در یک پنجره دمای باریکتر از پلی اتیلن یا پلی پروپیلن آب بندی می شود. دمای پایین باعث ایجاد مهر و موم های ضعیف و قابل لایه برداری می شود. دمای بیش از حد باعث می شود که فیلم در لبه مهر و موم بیش از حد هیدرولیز شود، شکننده شود و در هنگام خم شدن کیسه ترک بخورد. کالیبراسیون دمای نوار مهر و موم باید به طور منظم تأیید شود و به صورت فصلی تنظیم شود زیرا دمای محیط بر دمای فیلم در ایستگاه آب بندی تأثیر می گذارد.
• سازگاری با محتویات پر: همه مواد شیمیایی با PVA سازگار نیستند. اسیدهای قوی، قلیاهای قوی، عوامل اکسید کننده (سفید کننده)، بوراکس و محلول های الکترولیت با غلظت بالا همگی می توانند فیلم PVA را از داخل کیسه پر شده تخریب یا زودتر حل کنند. آزمایش سازگاری بین درجه فیلم خاص و محصول پرکننده مورد نظر قبل از شروع تولید تجاری الزامی است.
• بسته بندی ثانویه: کیسه های تمام شده پر شده با پودرهای رطوبت سنجی یا مایعات غلیظ باید فوراً در بسته بندی بیرونی محافظ رطوبت بسته بندی شوند. بدون بسته‌بندی بیرونی، کیسه‌های PVA ​​پر شده رطوبت محیط را جذب می‌کنند، نرم می‌شوند و ممکن است با هم ذوب شوند یا چسبندگی سطح ایجاد کنند که توزیع جداگانه آنها را دشوار می‌کند.